Yabancı müzik dediğimiz zaman bir ülkenin öz müzik ritimlerinden farklı tınılar ve ritimlerde oluşmuş müzik anlaşılmaktadır. Biz burada Türkiye ve Türkler’e yabancı müzik sorusuna cevap aramaya çalışırsak iki ana kategoride incelemek gerekmektedir. Bunlardan birincisi kopuz la başlayıp gelen dönemden Anadoluya yerleşme aşamasında kullanılan müzik ki bu tür müzik Müslümanlığa geçene kadar sadece hoşa giden Anadolu ezgilerinin müzik aletlerinin içselleştirilmesi öz kabul edilenlere kendi bilgi ve becerilerini ilave etmek suretiyle yapılan müzik diyebiliriz, bu konuda İslam kültürüne göre içselleştirilen müzik aletlerine ve ritimlerine göre müzik anlayışı diyebiliriz. Bunların arasında saz, kudüm, ney, tulum, kemençe, gibi aletlerin sadece bizim kültürümüze yabancı müziklerden alınarak adaptasyonu sağlanmıştır. Yerel müzik anlayışımız genellikle tek seslilik esasına dayanan bir seyir izler, bugün de değişmemiştir.

Ülkemize göre yabancı müzik ile ilk karşılaşmamız Cumhuriyet in ilanından sonra hızlanmış ve klasik batı müziği ile ivme kazanmıştır. Cumhuriyet in kuruluşunun baş mimarı M.K.ATATÜRK şahsi gayretleri ile bazı yetenekli öğrencilerle eğitim alınmaya başlamış ve yurdumuzda icra edilmek üzere kurumlaştırılmaya çalışılsa da toplumun geneli tarafından pek kabul görmemiştir. Elit kısmın müziği olarak kalmıştır. Daha sonraları yetişen kuşaklarda ise iletişim, müzik dinleme ve ircaa etme imkanları çoğaldıkça batı müziğinin etkileri hızla artmaya ve yer edinmeye başlamış örnek olarak Yabancı müzik bestelerine uydurma yöntemi ile bazı Türkçe sözcükler yazılarak kendine yer bulmaya başlamış gelir düzeyi artan toplum çoğu katmanlarında müzik için para harcamaya başlamış yani müzik bir ekonomik sektörü halini almıştır. Yabancı müzik ise bunun başlıca ivmesi olmuştur. Günümüzde özellikle internetten faydalanmayı bilen toplumumuzda artan birey sayısı yabancı müzik , müzik insanları, ile daha yakınlaşmış hatta yabancı müziğin pop yanı sıra caz, reggie , metal gibi bir çok akımını da yakından takip eder hale gelmiştir.